Panel orzeszki ziemne (ekstrakt + 6 komponentów alergenowych) + CCD

Pomiar w surowicy stężenia przeciwciał sIgE dla istotnych klinicznie alergenów molekularnych orzeszków ziemnych (Ara h 1, Ara h 2, Ara h 3, Ara h 6, Ara h 8 i Ara h 9); ekstraktu alergenowego orzeszka ziemnego  (f13) oraz IgE-anty CCD.
Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie anafilaktycznej reakcji alergicznej (miejscowej  lub uogólnionej) określanej jako  natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone przez obcy antygen zwany alergenem, posiadają we krwi wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu (sIgE, asIgE), podczas gdy u osób zdrowych sIgE o takiej swoistości są niewykrywalne. Uczulenie objawowe określane jest terminem alergia.  Obecne w miejscu wniknięcia alergenu (preformowane) sIgE generują miejscowy stan zapalny, nasila się synteza kolejnych frakcji sIgE, w efekcie dochodzi do wzmocnienia i uogólnia reakcji alergicznej. Nasilenie reakcji koreluje dodatnio ze stężeniem sIgE rozpoznających fragmenty białkowe alergenu, natomiast IgE rozpoznające uniwersalne determinanty cukrowe (CCD, czyli wiążące tzw. glikotopy CCD) alergenów glikoproteinowych są klinicznie nieistotne (nieme). Pomiar in vitro stężenia sIgE, obok wywiadu klinicznego i testów skórnych, stanowi podstawę identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Nie niesie zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadku testów skórnych i prowokacji. Molekularna diagnostyka alergii wskazuje selektywnie te alergeny molekularne źródła alergenów, które odpowiedzialne są za uczulenie na źródło, czyli indukują powstanie sIgE. Znajomość właściwości uczulających alergenów molekularnych, jak: termostabilność, odporność na enzymy proteolityczne, fenotyp kliniczny alergii, pozwala na wnioskowanie o rodzaju uczulenia (monouczulenie, współuczulenie, krzyżowa reaktywność kliniczna); na ustalenie nasilenia i charakteru reakcji alergicznych (objawy miejscowe, uogólnione); na ustalenie metod ograniczania potencjału uczulającego (np. obróbka cieplna); na ocenę zasadności wdrażania alergenowo-specyficznej immunoterapii.  Dla minimalizacji wypływu IgE-anty-CCD na wynik pomiaru stężenia asIgE,  w panelu wykorzystano rekombinowane alergeny molekularne (r) o zredukowanych/zmodyfikowanych CCD.  W celu oszacowania udziału IgE anty-CCD w puli sIgE oznaczanej  testami z wykorzystaniem ekstraktów alergenowych, w panelu uwzględniono marker CCD. 
Orzeszki ziemne wywołują ciężkie i gwałtowne, systemowe reakcje uczuleniowe, łącznie z reakcjami śmiertelnymi. Dodatkowe niebezpieczeństwo niesie obecność alergenów orzeszków jako alergenów ukrytych w oleju arachidowym stanowiącym składnik szeregu produktów żywnościowych i kosmetyków.  Opisano i scharakteryzowano biochemicznie 18 alergenów molekularnych orzeszków (wg WHO/IUIS Allergen Nomenclature Sub-Committee; www.allergen.org, 08-09-2021). Panel pozwala na określenie alergenów odpowiedzialnych za uczulenie pierwotne na orzeszki ziemne oraz za kliniczne reakcje krzyżowe z homologicznymi alergenami z innych źródeł;  na określenie podatności badanego na immunoterapię swoistą; na dobór właściwego preparatu do swoistego odczulania; dobór diety eliminacyjnej, etc.
Obecność sIgE dla alergenu głównego Ara h 1 (białka spichrzowego, globuliny 7S), stwierdzana jest u 63-80% uczulonych. Istotnymi diagnostycznie, głównymi alergenami molekularnymi orzeszków są również: termostabilny Ara h 2 (albumina 2S) i Ara h 3 (globulina 11S) powodujące najsilniejsze reakcje, łącznie z anafilaksją. Ara h 1, tak, jak Ara h 3, wykazuje wzrost reaktywności antygenowej po wyprażeniu. Obecność sIgE dla Ara h 2 stwierdzana jest u  76 - 95% uczulonych. Uczulenia na Ara h 2 (analogicznie jak na Ara h 6), rozwijające się głównie w okresie niemowlęcym i we wczesnym dzieciństwie, są związane z ciężkimi, systemowymi, reakcjami alergicznymi. Wykazano, że wprawdzie Ara h 2 odpowiada za reakcje krzyżowe z migdałami, orzechami brazylijskimi i laskowymi to obecność sIgE dla Ara h 2 kilkakrotnie zwiększa specyficzność rozpoznania alergii na orzeszki w porównaniu do oznaczeń IgE dla ekstraktu (f13) i testów skórnych, w których odsetek wyników fałszywie dodatnich przekracza 10%. sIgE dla Ara h 3 stwierdza się u ponad 50% uczulonych. Identyfikacja sIgE dla Ara h 3 poprawia selektywność diagnostyczną  badania. sIgE dla Ara h 6, ciepłostabilnego i odpornego na trawienie białka spichrzowego,  jest predyktorem ryzyka ciężkiej, uogólnionej reakcji alergicznej, zwiększającym diagnostyczną selektywność badania. sIgE dla Ara h 6 stwierdzana jest u 76-96% osób z alergią na orzeszki ziemne. Ara h 8 stanowi homolog głównego alergenu brzozy Bet v 1, prototypu białek rodziny PR-10. Obecność sIgE dla Ara h 8 świadczy o możliwości udziału klinicznej reaktywności krzyżowej IgE  badanego z homologami Bet v 1 obecnymi w pyłku, m.in. brzozy, leszczyny, olchy, grabu, etc. i tkankach innych roślin. Termostabilny alergen Ara h 9, należący do rodziny białek transportujących lipidy (LTP) jest homologiem Pru p 3 brzoskwini i szeregu innych cząsteczek z rodziny LTP obecnych, m.in. w orzechach, roślinach strączkowych i kiwi. Reakcje na Ara h 8 i Ara h 9 są łagodne i miejscowe.